نقدی مختصر به جشنواره عکاسی نگاه سبز اسکو

هنر و هنرمند حرمت دارد

حدیث عشق به گفتن نمی‌توان آموخت   مگر کسی که باشد در طبیعتش مجبول

به بهانه جشنواره آثار عکاسی نگاه سبز در اسکو

خاطرات هنرمندانی که سال‌ها پیش برای اولین بار آثار هنری خود را اعم از تاتر،موسیقی، شعر، نقاشی و سایر هنرها را در سالن امور تربیتی آموزش و پرورش در معرض دید مخاطبان قرار می‌دادند هنوز از ذهن‌ها زدوده نشده است. مراسمی باشکوه که چهره‌های امیدوار را به روزهای خوبی که برایشان رقم زده می‌شد خوش بین می‌نمود. این مکان جهت شکوفائی هنرمندان، همیشه در حال فعالیت بود.

متاسفانه بعد از چندی این مکان با تمام وسعتش به انباری میز و صندلی شکسته آموزش و پرورش تبدیل شد! به دنبال بلا استفاده قرار گرفتن این مکان، کانون فجر اسکو با هزاران امید افتتاح گردید. علاوه بر تشکیل همایش ادارات و بر پائی جشنواره‌های متعدد شهرستانی، استانی و حتی کشوری در این سالن، پا به پای این برنامه‌ها فعالیت‌های فرهنگی و هنری دانش آموزان و سایر گروه‌های هنری نیز با استفاده از امکانات این مجتمع شروع به فعالیت نمود.

در اثر عدم مدیریت و بی مهری بعضی از مسئولین فعالیت‌های فوق نیز با گذشت زمان رو به سیر قهقرائی نهاد و در نتیجه آمفی تئاتر کانون فجر اسکو تقریباً کارایی خود را از دست داد!

روزها گذشت و سالها سپری گردید با پیگیریهای مکرر در رابطه با احداث مجتمع فرهنگی در اسکو بالاخره پروژه ساخت مجتمع از سال ۱۳۹۱ با اعتباری بالغ بر ۲۵ ملیارد ریال در پایان سال ۱۳۹۶ با نواقصات متعدد در طرح و اجرا به اتمام رسید. این مجتمع با زیر بنای احداثی یک هزار و ۶۷۸متر مربع در دو طبقه سازه‌ای شامل ساختمان اداری، سالن آمفی تئاتر، توسط وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت به بهره برداری رسید.

بدین منوال هنرمندان منطقه سرمست از چنین اتفاق خجسته‌ای در دل نهفته خویش برای شکوفائی استعدادهای خویش برنامه ریزی نموده و بنده نیز بعنوان رئیس انجمن ادبی وقت شهرستان که تقریباً چهار دهه از نزدیک دستی بر آتش داشتم، سعی نمودم از تمامی کسانی که به انحائی در هنرهای مختلف فعالیت داشتند گرد هم بیاورم. اما با کمال شرمندگی و تأسف در اثر عدم مطابقت نقطه نظرات خود با برنامه ریزی‌های پیش رو، بنده استفاء کتبی خود را تقدیم اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان ارائه کردم و از کلیه فعالیت‌های فرهنگی و هنری در آن مجموعه خود را کنار کشیدم!

حال با آغاز به فعالیت این مجتمع، متاسفانه هر از چند گاهی ما شاهد برگزاری برنامه‌ها، جشنواره‌ها و سایر فعالیت‌های فرهنگی و هنری در این مجتمع هستیم. درست است که این مجتمع فرهنگی – تجاری معرفی می‌گردد، ولی آیا عدم استفاده از مجتمع فرهنگی و هنری اداره ارشاد با تجهیزات قابل توجه، برگزاری برنامه‌های متعدد در یک مکان چند متری قابل توجیه می‌باشد؟

آیا بر پائی برنامه‌هائی از این نوع توسط اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اسکو در آن محل خواسته یا ناخواسته به تابلوی تبلیغات این مجتمع مبدل شده است؟ اگر چنین است جهت رعایت عدل و انصاف هر از چند گاهی هم جهت تبلیغ و سود آوری، بعضی از این مراسم‌ها به سایر مکانها از جمله تالارهای پذیرائی و سایر مراکز خرید اختصاص یابند!

آیا حرمت و ارزش هنرمند به این است که این قشر بی بدیل از جامعه را که هر کدام در مقام و منزلت خود دارای شخصیت هنری بارزی برای استان و کشورمان هستند در راهرو تنگ و باریک با مغازهای دور از شان و منزلت هنری جمع کنیم و با کمترین شرکت کننده از قشر مردم برای آنها جشنواره برگزار کنیم؟

آیا مسئولین امر نمی‌توانستند با هم اندیشی در طراحی و برنامه ریزی خود همه موارد از جمله تعیین و تکلیف جا و مکان و مسائل و هزینه‌های جانبی را پیش بینی و به یک نتیجه معقول دست می‌یافتند؟

حال بگذریم از اینکه از خود شهرستان چند نفر هنرمند عکاس در این جشنواره شرکت داشتند که این نیز خود مبحث دیگری است!

جهت حفظ هویت هنری یک شهر حضور مؤثر مردم و دادن نقش به آنان در این راستا امریست اجتناب ناپذیر که در این خصوص مدیران و مسؤولان باید مسئولیت پذیر باشند و حمایت بی کم و کاست را در دستور کار خود قرار دهند.

باید به هنر احترام گذاشت چرا که خداوند به عنوان خالق هستی،‌ یک هنرمند است.

هنر، این روزها حالت تفریحی به خود گرفته است و نمی توان به خاطر حفظ مقام و منسب آن را دنبال نمود. امروز هنرمند دنبال ارزش گذاری و حفظ مقام و منزلت هنری خود می‌باشد!

تو بندگی به شرط مزد نکن    خواجه خود رسم بنده‌ پروری داند

مجبول = آفریده شده – سرشته

مهدی عارفی اسکوئی